Een verhaal van car

Vorige: Foudt Volgende: Mijn Italiaanse droom
Instant kerst
Met een harde klap van zijn linkerhand slaat Peter de wekker uit en van het nachtkastje. Hij wil helemaal nog niet wakker worden. Eigenlijk wil hij vandaag het liefst overslaan. Het is kerst en vanavond komen zijn ouders, onder het mom van gezellig eten, weer eens inspectie houden. Elk jaar, sinds hij op zichzelf woont, is het hetzelfde liedje. “Lieverd we zien je zo weinig nu je in de grote stad woont en voor jou is de reis naar huis zo duur dus komen wij wel gezellig bij jou eten eerste kerstdag.”
Ze zullen ook niet even vragen of hij andere plannen heeft… Met tegenzin staat hij op pakt de wekker van de grond. Twaalf uur, hij heeft nog tijd zat, loopt de keuken in en zet het senseo-apparaat aan. Een kop dark roast moet de truc van helder worden doen. Pas na de tweede kop kijkt hij eens rond. Kerstverlichting hangt er het hele jaar in zijn kamer dus daar hoeft ie niets aan te doen. In de koelkast staan kant-en-klaarmagnetronmaaltijden. Sperziebonen, aardappels en een zalmmedallion. Hij rukt de verpakkingen open en doet het voedsel in magnetronschalen. Tegen pa en ma wordt natuurlijk gezegd dat het zelfgemaakt is.
Het blik champignonsoep gaat in een pan en alle verpakkingen worden in een zak onder het bed verstopt. In de vriezer liggen vijf kant-en-klaarroomijssterren om het geheel feestelijk af te sluiten. Hij kleedt zich aan, loopt naar de zolder en komt weer terug met de kunstboom in zijn handen die hij in de hoek van de kamer zet. Bij het uitvouwen van de takken vraagt hij zichzelf af waarom hij ieder jaar toch weer deze moeite doet. De plastic ballen zitten met tyraps vastgebonden, dat scheelt het op en af tuigen. Het lichtsnoer zit in de boom verwerkt, alleen de piek ligt in de kast. Binnen 3 minuten ziet het eruit alsof de boom er al weken staat. Het was een prima idee die boom zo opgetuigd weg te bergen. Op deze manier kost het hem haast geen moeite zijn moeder te plezieren. Wanneer er geen boom staat zou ze de hele avond tegen hem preken en volgend jaar al weken van tevoren dagelijks bellen of hij al een boom heeft. De tafel dekt hij rechtstreeks uit de vaatwasser waar zo’n beetje de afwas van de hele week in staat. Tot slot pakt hij de lege wijnfles van gisteravond en stopt er een kaars in. Dan loopt hij met een verse bak koffie naar de badkamer, nog even een bad om te ontspannen en de wasmachine aanzetten vlak voor zijn ouders binnenkomen en de indruk van dit jaar zal weer prima zijn.
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • car - 23/12/08 19:21
    een oudje.. maar zo lekker toepasselijk ;)
  • Fred de Koning - 27/12/08 18:14
    Héél herkenbaar!
  • car - 27/12/08 20:47

    heb je ook zo een boom? :)

     

  • Fred de Koning - 21/01/09 13:34

    car

    Nee, ik bedoel dat ik ook een moeder had die zo bemoeiziek was, en als ze kwam, moest alles totaal gerearrangeerd worden.
  • Roman Forbeville - 23/01/09 10:32

    Instant verhaal

    Dit stukje tekst maakt me nieuwsgierig naar meer. Bvb. hoe de avond zelf verloopt. Je scheept me ook op met de vraag hoe je als zoon aan je moeder wijsmaakt dat een diepvriesmaaltijd zelf gemaakt is?
  • car - 23/01/09 18:49

    Leuk toch!!

    ik hou ervan om met vragen te blijven zitten hihi

    maar wat houd je tegen om een vervolg te schrijven