Een verhaal van Palmans

Vorige: Gelijke monniken... Volgende: Foudt
Lust [+16]
Op de deurmat pronkt de beeltenis, van het blad van de plant, waar ik van hou. En dat is al een tijdje zo.  De buren, goede huisvaders, hebben er al over geklaagd : 'of het werkelijk nodig is dat mijn ziekelijke geest ook vóór de voordeur sporen achterlaat? Alsof zij ooit al getuige zijn geweest van wat zich afspeelt in mijn binnenkamer.

Of ik dacht er indruk mee te maken? 'Niet dus', spoog de tienermoeder van de overkant - met haar gebruikelijke, verrukelijke, boze blik - in mijn gezicht, 'en', voegde ze er aan toe, 'daarover zijn
we het hier allen eens'. Je zou het in het licht van  zo'n uitspraak niet verwachten, maar ze is niet blond, dat wicht, en gelukkig maar, want ik hou van donker. Ik zeg het maar, clichés zijn niet altijd waar.
Donkerzwart, grijszwart, paarszwart, blauwzwart, ze heeft alle tinten al gehad, ook door elkaar, en ik heb het telkens graag gezien, door het kijkgaatje in de deur. Het is onvermijdelijk voor een man, zo'n
hersenloze, maar oogverblindende trut, zelfs al is het een feeks die haar dagen vult met venijn, en zelfs wanneer ze haar giftigste pijlen voor jou reserveert, zelfs dan, kan je dat niet haten, kan je het niet laten, je te vergapen aan een welgevormd tienerlijf. Het moet ook gezegd en laat me eerlijk blijven, als het gaat om lekkere wijven, dan krijgt het verstand geen prioriteit.

Vooral de vroege ochtend is een lonend moment om te gluren, wanneer ze in de gang loopt te paraderen, bijna zonder kleren, maar nog wel een fluwelen lijkend slaapkleedje, dat ook een iets te groot bovenstuk zou kunnen zijn, opgehangen aan flinterdunne schouders en vanvoor, duidelijk, ongeteugelde heuveltjes van formaat B, mooi afgewerkt op de topjes, in het bijzonder als het wat kouder is. Verder wappert dat sensuele kledingstuk rond een buik die, op het eerste gezicht, geen sporen meer vertoont van de bobbel die er nog maar onlangs heeft gezeten. Nog wat dieper spant het weer iets meer, genoeg om te weten of ze nu één stuk om het lijf heeft, of twee. Dat zou ik ook zo weten mocht ze eens een van de prullen in haar handen ongelukkiglijk laten vallen. Maar ze wandelt lenig als een kat, in het doorgaan ongekamd, met der haar piekend in alle richtingen, een ragebol die haar gezicht grotendeels verbergt, maar daardoor wat ruimte laat voor de fantasie. Een fantasie die bij haar terugkeer nog werkelijker wordt, wanneer haar natte haar, dan stijl naar beneden doorhangend, niet langer haar gezicht bedekt en ik kan kicken op die eeuwig bitcherige blik, en een pruilmondje, dat er nog meer om vraagt dan haar kontje, om
te worden ingezet, voor de bevrediging van mijn geslacht.

Daarover zijn de collega katers, goede huisvaders, het roerend met me eens. Al heb ik dat met hen nog nooit besproken, een blik spreekt boekdelen. En ik heb ze ook al wel eens bezig gehoord, in het pintenkwartier om de hoek, waar ik af en toe een cola drink met mijn vrienden, terwijl wij, lekker stoned, de gevoelens van onze eigen pik bespreken, soms redelijk indiscreet verwijzend naar de
eigenschappen die een vrouw moet bezitten om onze gemoederen dusdanig te verhitten. En dan valt wel eens haar naam,
en word ik gefeliciteerd, met mijn voorbeeldige appartementkeuze en de voordelen die ik daardoor geniet.  Grappend wordt dat allemaal gezegd, en er wordt al snel aan toegevoegd dat ze wel wat te jong is. Nee, we zijn geen pedofielen. Dat was die die ons is voor geweest, wat die gedaan heeft is zeker schandalig enigszins, er is geen sprake van dat wij dat ooit zouden doen, we zouden er niet eens aan denken!
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Roman Forbeville - 16/12/08 20:10

    Lust - Palmans

    Dit mag doorgaan voor een column. Goed en vlot geschreven!