Een verhaal van warket

Vorige: steen Volgende: december
kater

Die kater zit daar maar te staren aan de kant van de rivier. Zijn snorharen zijn bevroren. Hij zit daar tot ik dichterbij kom. Dan verdwijnt hij sluipend in de kant. Ik passeer de plaats waar hij net voordien zat te staren en vergeet haast de reden waarvoor ik hier ben. Het komt door die kater die zat te staren naar de rivier. Een rivier zonder vissen met een kater aan de zijkant.
Verder, evenwijdig met dit pad is een treinspoor en een brug. Een brug waaronder ik als het regent mijn handen droog en een sigaret draai. Dan sta ik ook te staren naar de grijze lucht, de brug, de spoorweg, de rivier, naar rimpels van regen op het water met uitdeinende cirkels die botsen tegen de kant, die de boeien verbreken waaraan ik gekluisterd ben. Even niet ze, wij, men, enzovoort.
Nog ga ik op banken zitten om mijn gedachten op te schrijven. Zal ik ooit sprakeloos worden? Het lukt me innerlijk niet.
Ik heb zo het gevoel dat ik dingen waarmee ik begaan ben ga moeten voltooien. Ik heb altijd plezier gehad om met iets onvoltooid bezig te zijn, maar nu blijft er niet zoveel tijd meer over. Meer en meer denk ik aan onze sterfelijkheid. Vreemd genoeg bedroeft mij dat niet. Wat mij nieuwsgierig maakt is of er iets onthullend zal zijn na het ontleven. Of zal het zijn zoals voor onze geboorte: ...niets.  Sterven we eenzaam met onze geliefden om ons heen zoals we eenzaam geboren werden omringd door zij die er binnenkort niet meer zullen zijn? Hoe kan ik dit tijdelijk bestaan erkentelijk zijn zonder anderen te choqueren?  Ik dacht dat ouderdom wijsheid schonk maar ik heb meer vragen dan voordien. We worden onvermijdelijk oud. Een voor een. Het is een kwestie van tijd. Alleen de sneeuw, regen en wind verouderen niet.
Als een immigrant leunend tegen een half mysterie, van gruwelen gespaard, ben ik alleen achter gebleven in deze avond, in een hoek waar ik zit te schrijven met gedempt licht. Ik spreek naar de lucht tot iemand mijn woorden leest  Twee woorden zoals wijnrood en fluweel.

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties