Schrijfzolder

Een verhaal van warket

Vorige: duivelshaar Volgende: ronde tafel

de laatste zonsopgang

de laatste zonsopgang
niemand weet wat daarna gebeurt
de straten worden donker
de huizen omhuld in een winterlucht
de aarde bevriest
nacht
in een nacht zonder wolken
een kamer met open deur
die tabaksgeur verdrijft
en demonen verjaagt
zit ik daar in die ijle wereld
het is mijn beurt zegt de regisseur
de dorpsklok luidt het uur
Het ontroert me, die schoonheid. Ik zal haar mijn hele leven herinneren, haar hese stem zal ik niet vergeten.
Geheimen in de nacht beluisteren en de tijd vergeten, aan een barkruk met twee Wodca proosten, de kater erna ondergaan.
lagen ze als onbekenden afzijdig als slangen in een mysterie aan elkaar gekleefd
als hij haar kus zegt ze: zo heb ik niemand gekend
beneden is er een groot feest aan de gang
de genodigden zijn bekenden
de kinderen slapen buiten met een roofdier dat hij meegebracht heeft
overspelig zat zijn vader in het vroege uur nog aan een glas cognac te nippen
terwijl hij zei: overdrijven we nu niet?
in feite konden ze mekaar niet verstaan in hun dovemansoren
hij miste iemand die niet gekomen was
dan was plots het feest gedaan, sliepen de bekenden
zat hij met verlangen in een meedogenloze ruimte
kwam er vuur uit de hemel
en ging hij met de kinderen ondergronds

Reacties:

Froukje Vos - 17/04/08 22:56

Warket

Wat er niet kan gebeuren na de laatste zonsopgang! Heel interessant en fascinerend!

groet
Froukje
warket - 19/04/08 09:22

Froukje

dankjewel
warket - 19/04/08 09:22

Froukje

dankjewel

Een verhaal van warket

Reacties:

Warket

Froukje

Froukje

Login

Jarigen

Laatste posts

Laatste reacties