Een verhaal van warket

Vorige: kastanjes Volgende: De appel.
kaasraklet
Jij zit kaasraklet te eten in deze morgenstond, zingt ze terwijl ze langs de wenteltrap fladdert.
Ja, dat smaakt.
Er is geen toiletpapier meer, zegt ze.
Ik stop haar een paar servetjes toe die dienen voor een beleefd diner. Groen zijn die papieren servetjes. Dan gaat ze terug naar boven.
Ik ga weg.
Ik draag een lederen jas. Een oude jas met littekens. De rechtermouw is op drie plaatsen hersteld en aan de onderkant heeft de schoenmaker een nieuwe lap genaaid over een opgelopen scheur  tijdens een nachtelijke tocht.
De bladeren vallen als sneeuw uit de bomen. Veel is verdord. Dan kom ik besluiteloos terug, in een moeilijk te beschrijven leegte.
Vanavond laat gaat een nachtegaal zingen, zal ik wat lavendel op mijn handpalm wrijven, gaat kaarslicht dansen.
En zie, de merel begint te fluiten. Het is een goed teken. Achtergrondgeluiden verdwijnen. De mot maakt zich klaar voor een nachtelijk avontuur. Kamikaze op zoek naar licht zomaar omdat het onweerstaanbaar is. Ik heb in de duisternis een kaars aangestoken. Ze geeft voldoende schrijflicht zolang de wind niet komt aanzetten.
Schrijven in dansend licht met schaduwen op papier. Niets is zo toevallig en wanordelijk; altijd in beweging op en af, bijna uitgedoofd en dan weer opflakkerend. Fragiel is die vlam bij het minste beetje zucht voor uitdoven beducht. Deze dag heeft veel warmte en licht gebracht.
Ver weg wordt nog een straatspel gespeeld voor het slapen gaan, en blaffende honden, ze horen erbij.
En vraag ik: is er nog iets?
Hou op
Straks ga ik naar boven, woel mij in haar schoot en zing: weer is slecht, niets, erweer niets, niets één.
Dan komt de droom als een bloot lijf… naakt laat geen verbeelding meer toe.
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Amanda Visch - 07/04/08 07:11

    Warket

    Leuk je hier ook te treffen. Ik vind je een grote fantasie hebben. Hoop dat we van elkaar leren. Groetjes Amanda
  • warket - 07/04/08 15:08

    ongetiteld

    Fantasie is het niet. Ik beschrijf een toekomst die ik verbruik. Van elkaar leren beste Amanda, is een onschatbaar goed.

    van harte,

    warket

  • Roman Forbeville - 13/04/08 10:30

    kaasraklet

    Beetje een zootje door elkaar gegooid, althans zo komt het op mij over.