Schrijfzolder

Een proza van Philippe

Vorige: Aphorismen (II)

Poème en prose

Errant sur les routes infinies de la France, un soir je rencontrai la Poésie, vêtue de pourpre. Le coeur las je lui adressai ces paroles: “Déesse, pourquoi m'as tu abandonné? Pourquoi mes vers, jadis parfumés, ne crachent-ils plus qu'une sombre mélancolie, et pourquoi de lourds nuages ont-ils caché les astres de l'amour? Que sert un violon à une âme transpercée d'épées?”

Elle me répondit: “Mon enfant, ne dédaigne pas la sagesse des solitaires. La vie n'est qu'un sourire sur le visage de l'Eternel, et l'amour un récit douloureux de désirs vains et insensés. Ressaisis-toi. Les hommes ne perdent leur chemin que dans le coeur d'autrui."

Elle disparut. Pensif je m'endormis, dans l'oreille immense de l'univers.

Avignon, 1907

_____________________

Dwalend over de eindeloze wegen van Frankrijk ontmoette ik op een avond de Poëzie, gehuld in purperen gewaad. Moede van hart sprak ik tot haar deze woorden: "Godin, waarom hebt gij mij verlaten? Waarom spuwen mijn verzen, eertijds geurig, niets meer dan een sombere melancholie, en waarom verbergen zware wolken de sterren der liefde? Tot wat dient een viool, als de ziel met zwaarden is doorboord?"

Zij sprak: "Mijn kind, minacht niet de wijsheid der eenzamen. Het leven is slechts een glimlach op het gelaat van de Eeuwigheid, en de liefde een droevig verhaal van zinloze en ijdele wensen. Schep moed. Mensen verliezen enkel hun weg in het hart van de ander."

Zij verdween. Vol gedachten viel ik in slaap, in het immense oor van het universum.

Avignon, 1907

Reacties:

Philippe - 13/08/11 00:25

Het "poème en prose" kan men zich eigenlijk alleen in handschrift voorstellen, en het font "Mistral" is heel geschikt. De muziek van de grote impressionisten past hierbij als een fles bourgogne bij een reebout. Bon appetit!

http://www.youtube.com/watch?v=k6nk1FA6a5k&feature=related

Een proza van Philippe

Reacties:

Login

Jarigen

Laatste posts

Laatste reacties