Een proza van Mireille Windekind

Vorige: de drie minuten van Bukowski Volgende: de drijfveer waarom ik schrijf
gelijkenis

Gelijkenis

 

Bij hevige innerlijke pijn die om ontlading vraagt hoor je een mensenkind huilen als een wolf.

Zelfbewuste klederdracht ,menigte die kijkt veranderd in een trotse pauw.

Onmacht en intimiderend brullend als een leeuw.

Als we ons masker afzetten bij het slapengaan gelijkt het als de kat die van huis is en het muisje zijn gang kan gaan.

De hiërarchie van die het hebben voor het zeggen tot de onderdanen, net als bij de mieren ,koningin en soldaten.

Na vele omstandigheden waaronder menig mens bezwijkt nog voortbestaan zoals het veerkrachtig twijgje.

Giftig als een slang woorden sproeien ,bang zichzelf te vergiftigen door op de tong te bijten.

Bij discussies,ruzies  en debatten of het gelijk verduidelijken,van de hak op de tak springen als apen dolgraag doen.

De mokerslagen en gebeurtenissen relativeren zoals een rots in de branding doet.

Het inzicht dat ieders inzicht bestaansrecht heeft want hoge bomen vangen veel wind

Het inkrimpen en uitdeinen van het universum, net als de in en uitademing telkens leven en dood inhoud.

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • car - 01/06/09 10:37

    Mireille

    ik weet niet wat het is

    ook hier lees ik gewoon losse zinnen

    het onderling verband is slechts te vinden in de vergelijkingen

    ik heb me erdoorheen moeten worstelen omdat je me nergens vastpakt

    en weet je, ik ben even erg eerlijk tegen je, ik snap het niet!

    een paar jaar geleden vroeg Verdano aan mij, goh car wil jij ook eens kijken naar de werken van Mireille? hij zag iets in jou, in je teksten..

    sindsdien  lees ik je met regelmaat, ook al reageer ik niet altijd, maar heb ik de indruk dat je manier van schrijven alleen maar slechter wordt

    en dat baart me eigenlijk zorgen...

    misschien heb je teveel informatie, al dan niet tegenstrijdig, gekregen en ben je daardoor net teveel gaan schrappen

    of net te afstandelijk geworden naar je woorden toe

    ik weet het niet..en ik weet ook niet goed wat ik je nog voor tips zou kunnen geven..

    dus wil ik je gewoon iets vragen, zou je, in een kort verhaaltje, alsof je tegen ons praat, kunnen beschrijven waat jouw drijfveer is om te schrijven?

     

    liefs car

  • Mireille Windekind - 01/06/09 11:35

    Car

    dit is een vorm van opsomming,inderdaad,de bedoeling is er enkel bij stil te staan en zelf in te vullen waarin men zichzelf herkent door eigen ervaringen en dat kan ik voor een ander niet, maar brengt me wel op het idee concreet deze zinnen in eigen ervaringen hierover te vertellen.bedoel je zoiets?

     

    Wat bedoel je met drijfveer? en ja, bij advies krijg ik te horen, de zinnen zijn te lang,  wat op tegenstrijigheid wijst,of te kort.hoe weet jezelf als iets te lang of te kort is?

     

    Mvg Mireille