Een proza van Mireille Windekind
Vorige: de drie minuten van Bukowski
Volgende: de drijfveer waarom ik schrijf
Gelijkenis
Bij hevige innerlijke pijn die om ontlading vraagt hoor je een mensenkind huilen als een wolf.
Zelfbewuste klederdracht ,menigte die kijkt veranderd in een trotse pauw.
Onmacht en intimiderend brullend als een leeuw.
Als we ons masker afzetten bij het slapengaan gelijkt het als de kat die van huis is en het muisje zijn gang kan gaan.
De hiërarchie van die het hebben voor het zeggen tot de onderdanen, net als bij de mieren ,koningin en soldaten.
Na vele omstandigheden waaronder menig mens bezwijkt nog voortbestaan zoals het veerkrachtig twijgje.
Giftig als een slang woorden sproeien ,bang zichzelf te vergiftigen door op de tong te bijten.
Bij discussies,ruzies en debatten of het gelijk verduidelijken,van de hak op de tak springen als apen dolgraag doen.
De mokerslagen en gebeurtenissen relativeren zoals een rots in de branding doet.
Het inzicht dat ieders inzicht bestaansrecht heeft want hoge bomen vangen veel wind
Het inkrimpen en uitdeinen van het universum, net als de in en uitademing telkens leven en dood inhoud.
Reacties:
- car - 01/06/09 10:37
Mireille
ik weet niet wat het is
ook hier lees ik gewoon losse zinnen
het onderling verband is slechts te vinden in de vergelijkingen
ik heb me erdoorheen moeten worstelen omdat je me nergens vastpakt
en weet je, ik ben even erg eerlijk tegen je, ik snap het niet!
een paar jaar geleden vroeg Verdano aan mij, goh car wil jij ook eens kijken naar de werken van Mireille? hij zag iets in jou, in je teksten..
sindsdien lees ik je met regelmaat, ook al reageer ik niet altijd, maar heb ik de indruk dat je manier van schrijven alleen maar slechter wordt
en dat baart me eigenlijk zorgen...
misschien heb je teveel informatie, al dan niet tegenstrijdig, gekregen en ben je daardoor net teveel gaan schrappen
of net te afstandelijk geworden naar je woorden toe
ik weet het niet..en ik weet ook niet goed wat ik je nog voor tips zou kunnen geven..
dus wil ik je gewoon iets vragen, zou je, in een kort verhaaltje, alsof je tegen ons praat, kunnen beschrijven waat jouw drijfveer is om te schrijven?
liefs car
- Mireille Windekind - 01/06/09 11:35
Car
dit is een vorm van opsomming,inderdaad,de bedoeling is er enkel bij stil te staan en zelf in te vullen waarin men zichzelf herkent door eigen ervaringen en dat kan ik voor een ander niet, maar brengt me wel op het idee concreet deze zinnen in eigen ervaringen hierover te vertellen.bedoel je zoiets?
Wat bedoel je met drijfveer? en ja, bij advies krijg ik te horen, de zinnen zijn te lang, wat op tegenstrijigheid wijst,of te kort.hoe weet jezelf als iets te lang of te kort is?
Mvg Mireille
Login
Paswoord vergeten?
8 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
- Tussen ijs en.. wil melker
- vurig Hans van der Vlugt
- Vingers.. wil melker
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe