Een proza van warket

Vorige: Zomerse middagen. Volgende: konijnenvoer
nietsnutdag

Vijf semptember is een kwartier begonnen. Het is vrijdag...een nietsnutdag. In de badkamer al gevoeld. Ik keek in de spiegel, experimenteerde met haar maskerade, bleef halverwege staan en deed een hoofddoek aan.

Onherkenbaar stuurloos in een nietsnutdag ben ik en lach. Volwassen zijn zij.

Haal het kleingeld uit de broek, kribbel een schilderij, lig ten ruste tot windstil klokken luiden met voetstappen op kassei.
De tafel gepatineerd met bloed, wijn en etensresten. Ze heeft een nachtkleed aan en kijkt in een zakdoek of er geen bloedsporen zijn.
De hond kucht, keft welkom thuis.

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties