Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /var/www/vhosts/schrijfzolder.be/httpdocs/core/php/inzendingen.php on line 544

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /var/www/vhosts/schrijfzolder.be/httpdocs/core/php/inzendingen.php on line 569

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /var/www/vhosts/schrijfzolder.be/httpdocs/core/php/inzendingen.php on line 30

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /var/www/vhosts/schrijfzolder.be/httpdocs/core/php/inzendingen.php on line 30
Schrijfzolder

Een proza van warket

Vorige: testpagina Volgende: droomhuis
winterterras

Zondagmiddag op een buitenterras aan de oude markt, het epicentrum van een verlaten studentenstad. Warme zonnekant en schaduwzijde. Verwarmde rechter- en koele linkerhelft. Bij haar is het net omgekeerd want ze zit voor mij. We zitten zijlings in de zon. Zij drinkt Porto, ik een trappist. Een Rochefort van tien graden met uitgeschonken fond en een kraagje dat doet denken aan slagroom .
Ze vertelt enthousiast over een boek dat ze in een paar avondteugen gelezen heeft.
Ze vraagt of ik voor haar een sigaret wil rollen. Ik rol ook een sigaret voor mezlf. Ik geef haar vuur en luister naar het verhaal dat ze gelezen heeft. Ze heeft mooie ogen als ze zo vertelt. Het zonlicht kleurt een blauwe schijn in haar grijzend haar.
Indisch blauw, net zoals vroeger.
Er is een meisje van een jaar of twintig, zo denk ik, schreeuwend vanuit een café op het trottoir gesukkeld.
Onder invloed van de voorbije nacht, ongelukkig en kwaad, zo denk ik.
Ze slaat om zich heen en schreeuwt naar de wereld. Jongens met een hanekuif proberen haar te bedaren. Omstanders kijken toe en fluisteren zoiets van: “ met onze dochter kan zoiets niet gebeuren “ .
Dit is geen toneelstuk. Het is echt en speelt zich af in de winterzon voor een verbijsterd publiek. Losgeslagen kwellingen in het aanschijn van romantische terrasjesmensen. Het is verniet.
Ik denk: ik ben al vijftig en draag nog geen ramp in mij.
Zal ik verder vertellen, vraagt ze terwijl een brave man langs ons heen loopt en zegt dat die jongeren ongetwijfeld onder de drugs zitten.
We zijn de draad van het verhaal kwijt door het spektakel tussen trottoir en plein.
Laten we verder gaan.
We gingen verder, eerst slenterend langs vitrines en daarna langs overbevolkte veldwegen. Weeral kan ik die solidaire blik van passerende wandelaars, alsof het voor een goed doel is, niet verdragen.
Je hebt gelijk maar wees niet zo sarcastisch. Je kan gewoon geen mensen uitstaan.
We zijn net op tijd thuis vooraleer het avondrood op de struiken schijnt . Dan nog even gloed aan de horizon, schemer en dan het donker.
Ineens bijt de kou. De dag is voorbij. Het is avond. 

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Dio the Cilany - 02/04/08 20:21

    Warket

    Het klinkt lulliger dan ik het bedoel. Ik wil graag een gedicht lezen en dan het liefst niet zo lang. Ik haakte ook direct af; niet interessant genoeg. De tweede keer mezelf gedwongen door te lezen. Een derde keer gaat niet lukken; I'm sorry.

    groet
  • warket - 02/04/08 21:04

    ongetiteld

    Dio the Cilany,

    Ik heb dit geschreven in rubriek "proza". Als je gedichten wil lezen kan je beter "gedichten" lezen. Dwing jezelf vooral niet om mijn schrijfsel door te lezen. Lees gewoon je ding.

    van harte,
    warket