de ridder was een ééndagsvlinder
maar in haar schoot groeide de vrucht 
kind van de rekening
dat slaapt onder steen

haar leven was soms 
hemel dan weer hel
zo zingt ze en denkt aan het verleden  
god waar was je toen? 

tijdens de witte stiltes, 
afstand van tijd
het onbelang van jaren
en misschien de eeuwighied

zo verslijt ze jaren 

met krans van rozen door haar vingers
het is lente op de koer 
en tussen gekalkte muren 
baand blauwe regen

zijn weg

IngeRocky