Een gedicht van wil melker
Vorige: Nog scherpt de rots
Volgende: Het album dat jij leven gaf
Een gedicht van wil melker
Nog scherpt de rots
vragende ogen
je dacht
dat geven
je leven was
zij hebben
alles genomen
je kracht en je lach
jij kon het
niet meer aan
bent er aan onderdoor gegaan
jouw bron
is na jarenlang wellen
droog komen te staan
nu zijn er alleen
vragende ogen
niemand om je heen
jij hebt nemen moeten leren
met kleine stappen proberen
wat anderen geven te accepteren
pas in die balans
geeft het bestaan
jou een volwaardige kans
wil melker
03/12/2011
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
- Er zijn nog geen reacties
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
10 gasten / 0 gebruikers
10 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- Naar ijle.. wil melker
- Geen horizon.. wil melker
- Valse.. wil melker
- In ochtendrood wil melker
- Mijn circus wil melker
- In alle.. wil melker
- De flessen.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe