Een gedicht van wil melker

Vorige: In het aanschijn van poëzie Volgende: Buiging in dezelfde kleur
Klaarde op in blauwe ogen

 

 

je blik keek

lichte wolken

in een heldere lucht

 

je stem stak op

in een aflandig

koude wind

 

ik zag de bui

al hangen in de

strakheid van je kin

 

letters neergepend

in schaduwwoorden

druppels vloeiend op papier

 

zinnen bliksemden

strofen donderden  jouw

gedicht tot onweer hier

 

je klaarde op

in blauwe ogen toen

je lach was doorgebroken

 

 

wil melker

15/07/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties