Schrijfzolder

Een gedicht van Roosje

Vorige: Jij kent mijn betere ik Volgende: Met pijn en bloed

Lijm der Ogenblikken

Ik wandel

en mijn blik verzamelt de personen

die net zo nieuwsgierig zijn als ik

als opeens de hemel scheurt

en de regen begint te krassen

in dit dure schilderij

Ik wandel verder

op zoek naar mensen

maar mijn oog voor detail

wordt niet langer meer gedeeld

Vol ongeduld en woede

halen zij zichzelf in

met strakke blikken

op het stukje straat

dat voor hen ligt

De regen lijkt

een lijm der ogenblikken

die net plotseling is gedroogd