Een gedicht van wil melker

Vorige: Mijn ogen zien open Volgende: Vang wind mijn kind
Vlechten paden van gedachten

 

 

het is spel

je ziet hoe snel

de ballen gaan

de lijn voorbij

punt voor jou of mij

 

jij daar in de zon

ik op mijn balkon

denken aan elkaar

weer gescoord weet je

wie bij wie nu hoort

 

we vlechten paden

van gedachten

ontmoeten zo elkaar

soms sta ik te wachten

jij bent vaak wat later klaar

 

ik steel tijd en jij

vertraagt de uren

we beschermen ons

met muren waar

niemand over kijkt

 

het is ons rijk

mijn heersen heeft

te veel verleden

jij bent de koningin

en ik woon bij je in

 

 

wil melker

27/06/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties