Een gedicht van wil melker
Vorige: Anarchie van het venijn
Volgende: Opening in liefde
Een gedicht van wil melker
Gezicht zonder ogen
hij gaf een hand
lachte en keek
met gezicht zonder ogen
sprak een stortvloed
van woorden uit
een oceaan zonder water
gebaarde naar aarde
en de stervende zon
met mimiek zonder licht
samen zijn we gaan lopen
dwars op de wind
hij blijft spoorloos mijn kind
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
- Er zijn nog geen reacties
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
8 gasten / 0 gebruikers
8 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- Een.. wil melker
- De lach van.. wil melker
- Geurt naar.. wil melker
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe