Schrijfzolder

Een gedicht van wil melker

Vorige: Deinen in broos water Volgende: Meandert door het land

Mijn ravijnen zijn te geef

heb mijn tuinen ingericht

steen heeft mij zijn kleur gegeven

ik streel de wind met mijn muziek

in rotsen gaat mijn stemming leven

heb mijn handen leeg

een helling vol beloften

mijn ravijnen zijn te geef

daar stort ik mijn gedrochten

mijn hamers zingen vormen

de zaag jankt het profiel

uit de ogen spreken normen

hun geest is nog dociel

ik polijst ze met mijn ogen

kus de toekomst op hun wang

hun liefdes hebben ze gelogen

intimiteiten waren dwang

hun beeld staat hun trots te tanen

de levens zijn verspeeld

mijn verdriet verliest de tranen

die ik met niemand heb gedeeld

wil melker

24/05/2010