Een gedicht van wil melker
Vorige: Het vuur van de tongen
Volgende: Mijn ravijnen zijn te geef
Een gedicht van wil melker
Deinen in broos water
nog zijn
de meningen verdeeld
over schietlood en kompas
tot averij komt het niet meer
een eigen koers
in oude klompen
niet giftig opgetuigd
met woeste tijden van weleer
ze deinen in broos water
de golfslag al voorbij
het laatste zeil gehesen
overstag was er nooit bij
lager wal zal hen niet raken
hun vrijheid is te groot
zo ver uit elkaar te drijven
droomde nooit een huwelijksboot
wil melker
23/05/2010
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
- Er zijn nog geen reacties
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
7 gasten / 0 gebruikers
7 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- Een.. wil melker
- De lach van.. wil melker
- Geurt naar.. wil melker
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe