Een gedicht van wil melker

Vorige: Een relikwie uit overlevering Volgende: De stukjes rode draad
Het adagio laat trillen

 

 

wie kent

de dirigent

van het windconcert

 

dat lentes tonen

preludeert in

pril ontluikend groen

 

het adagio laat

trillen aan de horizon

van zomers warme dag

 

finaleert in oogst

van geurig donkerrode

klanken in volle herfstlach

 

pas als de laatste toon

bevroren is klaart vorst

de twinkelende sterren

 

zien we hemel

in de ogen van de

onbekende dirigent

 

 

wil melker

13/05/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties