Een gedicht van wil melker

Vorige: Kom je morgen weer terug Volgende: Heb de hemel aangeklaagd
Tussen gisteren en morgen

 

 

je handen

zijn gevuld met

godsvrucht en venijn

 

ze bouwen bruggen

spelen kluchten om

maar niet zichzelf te zijn

 

in dialectisch spel

beweegt het leven fel

tussen genot en pijn

 

balancerend tussen

gisteren en morgen

voelt vandaag geweldig fijn

 

 

wil melker

10/05/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties