Een gedicht van wil melker
Vorige: een appel, een ei en boomkweken is een tijdrovend karwei
Volgende: Een ledikant en lappenpop
Een gedicht van wil melker
Het krullen van de lijn
ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
en wit maar steeds blijft gaan
volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat
ik ben er nu mee klaar
terwijl de tranen vloeien waarom
zal ik tegen de stroom op gaan roeien
wil melker
24/04/2010
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
- Er zijn nog geen reacties
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
13 gasten / 0 gebruikers
13 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- De lach van.. wil melker
- Geurt naar.. wil melker
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
- Tussen ijs en.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe