Een gedicht van Lily May Parker

Vorige: Het opgefokt vertier Volgende: Stapel vallend puin
De Passage

 

de winter roffelt, vlucht
rakelings rakend en onvatbaar
rouwt zijn sterven in lentebries
laat takken, stilgezwegen, herleven

weerloosheid is mijn doodsteek
maar luister, je bent er, dus blijf even
niemand zal weten, niemand zal begrijpen
hoe je met de vinger op mijn lippen
verlangen wenkte, sinds

 

 

©  Nathalie Vilain

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties