Een gedicht van wil melker

Vorige: als je me toelaat Volgende: De Passage
Het opgefokt vertier

 


kale koppen
bikkelden in spel
van harde lach en bier

alleen wat verder
uit de kring verliep
het opgefokt vertier

daar werd gewacht
op stilte voor
een snedig woord

voor acceptatie
door de maten
deden ze een moord

nooit ergens bij gehoord
het was alsof de warmte van
de kring de moederschoot verving


wil melker
13/03/2010
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties