Een gedicht van wil melker

Vorige: streepjescode Volgende: De zonde van vannacht
Daag het leven uit

 

 

er is nog hoop

voor omhoog gezogen

keramische bloemen

brekend op de bladsteel

stervend  in hun scherven

 

als sporen in

het  niemandsland

worden gewist is het

gissen naar passanten

blijkt de wereld toch bewoond

 

leid ze naar de offerbank

daag het leven uit

de beul is ingehuurd

het interesseert

de dood geen fluit

 

er is nog hoop

want ook clichés

delen de dag die ieder

weer als nieuw ervaart en in

uniek zijn vaak nog evenaart

 

 

wil melker

11/03/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties