Schrijfzolder

Een gedicht van wil melker

Vorige: ogentroost Volgende: Klaproos

Het schooltje van zijn jeugd

de wereld

om hem heen verdween

als hij zijn vriend maar had

zijn draden

met het leven van voorheen

de geur

van thuis zit in zijn kleren

hij hoort nu nog

hoe kinderstemmen leren

in het schooltje van zijn jeugd

de zwarte dag

toen angst het dorp verschrikte

en iedereen

zich schikte met het wapen

van vergelding in de rug

hoe moeder vluchtte

hem verzuchtte sneller

mee te gaan

honger dorst de lange

nachten zonder maan

zijn vriend

is ook van ver gekomen

overleefde zonder dromen

hij was er op gebouwd

zijn lichaam was van hout

wil melker

01/03/2010