Een gedicht van wil melker

Vorige: De tijd tikt en tikt gelaten Volgende: Passant aan een touw
Hebt de lente meegenomen

 

 

duingras wuift

het zand verstuift

als wij passeren

 

de verte luidt 

zijn kerkklokken die

de stilte doet verweren

 

torens uit de stad

haken donker aan de hemel

regen die ons weer vergat

 

we voelen hoe de zon verkilt

ogen zeggen dat je dit niet wilt

je kijkt me aan ik laat je gaan

 

vogels schuilen in de bomen

ik wist wat er zou komen

zie hoe de natuur verstilt

 

jij hebt de lente meegenomen

de eerste bloemen en mijn dromen

ik ben voor jou te laat gekomen

 

 

wil melker

23/02/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties