Een gedicht van wil melker
Vorige: Onze laatste magisch realist
Volgende: gaat een schrijver naar de psychiater
Een gedicht van wil melker
Handen die meer mochten
er vroren
bloemen op het raam
groeiend uit de hoeken
ademen sloeg aan
bloeide in een
vroegere herinnering
waar straatlantaarns
lichte plekken
gloeiden in de sneeuw
en wij in vrije val
de vlokken volgden
elkaars ogen zochten
warme handen die
meer mochten op de
afgeschermde plaats
de intimiteit van dat
moment bloemde op het raam
bloeiend lieten wij de adem gaan
wil melker
11/02/2010
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
- Er zijn nog geen reacties
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
9 gasten / 0 gebruikers
9 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- De lach van.. wil melker
- Geurt naar.. wil melker
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
- Tussen ijs en.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe