Een gedicht van wil melker

Vorige: vissticks en koffie Volgende: Kristal in dwarrelwoord
Hun ogen zijn nu je bestaan

 

 

ik zag hoe jij

je krullen blonder streek

het pad van ogen liep

en week als je een

vinger wenken zag

 

je plukte woorden

van hun lippen kuste ze

en wierp ze als zoenen

in een zelfgemaakt boeket

van bloemen in hun schoot

 

je geeft je bloot

als zachte streling voor

hun handen met jou

wordt achteloos gespeeld

totdat het iedereen verveelt

 

je bent voor hen een sloof

een speeltje zonder faam

hun ogen zijn nu je bestaan

je hebt jezelf verloochend 

in hun lach klinkt nooit je naam

 

 

wil melker

05/02/2010

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties