Een gedicht van Docters van Leeuwen

Vorige: In een semi-artistieke bui Volgende: Hun ogen zijn nu je bestaan
vissticks en koffie
   
de man zat te schijten
en dacht hierbij aan
een stoel om op te staan
een galg om aan te hangen
buiten huilde de maan

hij had hachee gegeten
en stonk als een riool
zweette als een otter
en speelde klootviool

hij verwierp de gedachte
en laadde zijn pistool

vissticks en koffie
had hij als ontbijt
en bij de bank stond hij vooraan in de rij
door z'n adem natuurlijk
niet door z'n persoonlijkheid

in de verte hoorde hij sirenes
hij dacht nu zijn de rapen gaar
vissticks en koffie
dan ben je misschien een beetje raar
 
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties