Een gedicht van wil melker
Vorige: 'buitenste duisternis'
Volgende: Lachte licht bewolkt
Een gedicht van wil melker
Op de maat van radeloos
kijken naar je spiegelbeeld
jezelf willen pakken
het stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar
je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos
het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent
jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart
dat klopt nog in je eigen lijf
kom breek het glas
ontsluit de wereld om je heen
durf de mensen te trotseren
stap door die spiegel heen
wil melker
08/01/2010
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
- Er zijn nog geen reacties
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
9 gasten / 0 gebruikers
9 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
- Tussen ijs en.. wil melker
- vurig Hans van der Vlugt
- Vingers.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe