Een gedicht van Lily May Parker

Vorige: van zweten weet het geweten niet Volgende: Op de maat van radeloos
'buitenste duisternis'
 



kwetsbaarheid lag
tussen vingertoppen door
op het puntje van mijn woorden
de wereld zweeg
en stilte werd hoorbaar


de lijn tussen weten en waarom
te dun en onaanraakbaar

het leven was er
bleef een tijdje en verdween
nam je naam met zich mee,  in tijd

 

 

 

 

 

Nathalie Vilain

 

 



Totaal: 2 sterren door 1 gebruiker(s)
Deze week: 0 sterren door 0 gebruiker(s)

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Docters van Leeuwen - 10/01/10 00:56

    buitenste duisternis

    dit is een prachtig ! en wat een geweldige titel

    groet

    Dick