Een gedicht van wil melker

Vorige: o die Bob Volgende: van zweten weet het geweten niet
Hun eerste lentegroeten



mag ik je
winterslapend storen
de somberheid van korte
dagen kan mij niet bekoren

wil de witte vlokken
voor je vangen
ze draperen op
je warmrode wangen

laat het licht
maar breken in het
smeltend ijs haar kleuren
verschieten uit het grijs

om in het ontluiken
van de zon je
ogen te ontmoeten met
hun eerste lentegroeten


wil melker
06/01/2010
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties