Een gedicht van wil melker

Vorige: Kerst in de gevangenis Volgende: Je hoekigheid wordt rond
Met water vol vuur





ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis

wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels

bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou

jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met bloemen mijn bruid


wil melker
14/12/2009

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties