Een gedicht van FransVlinderman
Vorige: Ik laat je gaan
Volgende: Sabel als een maître
Een gedicht van FransVlinderman
om den brode om den dichter
hij staat op, elke ochtendom een uur of bijna zeven
want hij moet werken gaan
voor een baas netjes buigen
en vooral niet denken dat hij
om dan acht uur later thuis
gekluisterd aan zijn klavier
de weemoed te beschrijven die
hem penloos overvalt, hij
die ooit nog eeltknobbels
per vinger verzamelde van het krassen
op welk stuk papier dan ook voorhanden
miljoenen data in de ether
draadloos, nimmer woordloos
en vaak ook zomaar gratis
betaalt hij zelf nog voor
zijn boodschap aan de wereld
daarom dat elke ochtend
om een uur of bijna zeven
de wekker zijn inspiratie
droogweg moet verbreken
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
8 gasten / 0 gebruikers
8 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- De lach van.. wil melker
- Geurt naar.. wil melker
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
- Tussen ijs en.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe