Een gedicht van wil melker

Vorige: gebuikt Volgende: Ze leeft in stilte
Voorbij aan mij

 

je pakte meer dan

dat we samen deelden

stapte verder en

voorbij aan mij

 

jij was mijn oog en hand

ik bleef het lijf en voeten

zo vervlochten we de wegen

meer kon ik helaas niet geven

 

liet je gaan jouw afscheid

was voor mij beginnen

getekend kon ik winnen

van wat verleden schreef

 

groei omdat ik

eindelijk kan ontbotten

uit de koestering door pijn

in bloei wil ik mezelf weer zijn

 

 

wil melker

25/10/2007

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • laseipsis - 25/10/07 10:25

    dit is weer eens een pracht gedicht

    Groetjes Ferry

  • wil melker - 25/10/07 10:53

    Ferry,

    Mijn dank voor je compliment..

    en ik wens je een mooie dag..

    groet,

    wil

  • IngeRocky - 26/10/07 17:55

    Een freel en mooi gedicht graag gelezen.

     

    Fijn weekend, IngeR.