Een gedicht van wil melker
Vorige: gebuikt
Volgende: Ze leeft in stilte
Een gedicht van wil melker
Voorbij aan mij
je pakte meer dan
dat we samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering door pijn
in bloei wil ik mezelf weer zijn
wil melker
25/10/2007
Log in om uw stem te geven aan deze inzending.
Reacties:
Login
Paswoord vergeten?
Login
Nu online:
12 gasten / 0 gebruikers
12 gasten / 0 gebruikers
Jarigen
Jarigen
- Geen jarigen vandaag
Laatste posts
Laatste posts
- De kop die.. wil melker
- en de rust Hans van der Vlugt
- In hypnotiseren wil melker
- Voor gods.. wil melker
- Tussen ijs en.. wil melker
- vurig Hans van der Vlugt
- Vingers.. wil melker
Laatste reacties
Laatste reacties
- Hans.... wil melker
- Hoi Wil ik.. Hans van der Vlugt
- Hans.... wil melker
- Hallo wil,.. Hans van der Vlugt
- De pannekoek.. Philippe
- Operatie Henk Gruys
- Bedankt.. Philippe
- Ik hou het.. Katja Bruning
- Ik heb hier.. Fred de Koning
- Schrijfzolder Henk Gruys
- Ik plaats.. Philippe
- Ik zet de.. Fred de Koning
- Apostrof Henk Gruys
- Maar.. Fred de Koning
- Ik weet het.. Fred de Koning
- Ik kwam op.. Henk Gruys
- .. Philippe
- Wat is.. Philippe
- Er zit helaas.. Henk Gruys
- Dag Hans,.. Philippe