Een gedicht van Claude Aendenboom

Vorige: van niets naar iets Volgende: Raap je voetstappen
Sartre [+16]
Na een leuk avondje theater
liep hij stomdronken van het
filosoferen en de champagne
door de feestelijk verlichte
straten van Parijs waar hij zich
door de burgermassa wrong
snakkend naar wat vrijheid.

Dus keek hij door zijn zwarte bril
alleen nog naar de Eiffeltoren.
Ieder voor zich, dacht hij somber
want de hel, dat zijn de anderen. 

Maar toen hij eenzaam boven
aan de top stond neer te kijken
naar het domme mensenvolk dat
vrolijk verder at en dronk, riep
hij bij naderende stormwind:
kun jij nog weerstand bieden?

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Er zijn nog geen reacties