Een gedicht van wil melker

Vorige: natura Volgende: In schijnvertoning
Maar in mijn handen

 

 

ze waren dood

als dingen zijn

maar in mijn handen

kwamen ze tot leven

 

kleurden zon

en geurden geven

vertelden hun verhalen

toen ik weer met ze spreken kon

 

er is geen dood als

kleur verflets en geur verwaait

het leven heeft zich dan

voor even van ons afgedraaid

 

 

wil melker

23/10/2207

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • laseipsis - 23/10/07 08:33

    prachtig gevoelvolle beelden in dit gedicht

    Groetjes Ferry

  • IngeRocky - 24/10/07 17:02

    De zin: ' ze waren dood, als dingen zijn' dit vind ik eigelijk een rare zin. Ik weet wat je bedoeld maar de zin op zich blijft raar in een gedicht.

    Je hebt ook gewoon een zin uit je gedicht genomen als titel.  Het zou beter ogen wanneer dit niet zo was dat de titel los staat van het gedicht en op zich al een zekere waarden geeft aan je gedicht zo word het geheel sterker.

    De laatste stroof spreekt mij het meeste aan en is echt mooi.

    Mvg IngeR.