Een gedicht van wil melker

Vorige: herfsttakken Volgende: In rode schijn
Korenbloemde blauw

 

 

 

jij was

geen paradijs

maar kwam zo zacht

in breekbaarheid

 

ik riep

jij keerde om

de hel van afstand

gloeide voor je voeten

 

nam je hand

richtingde de

grote stad maar

jij koos platteland

 

niet vlak je heuvelde

in eerst contact

glooide ook in zacht

dijklange lijnen

 

je korenbloemde blauw

ik met mijn waterschap

wat molens en de polder

ontmoette ijsselland in jou

 

 

wil melker

22/10/2007

Log in om uw stem te geven aan deze inzending.

Reacties:

  • Verhavert - 22/10/07 10:30

    hé wil

    tedervoel schrijven

    liefs

  • laseipsis - 22/10/07 13:00

    prachtig en beeldend gedicht,

    persoonlijk vind ik richtingde de niet zo heel mooi klinken komt voor mij wat stroef over

    Groetjes Ferry