Schrijfzolder

Een gedicht van wil melker

Vorige: tegenslag Volgende: Langs de oude trambaan

Van wolletjes en pluis

gemaakt van wolletjes en pluis

gedragen door de wind

alleen en ver van huis

langzaam naar de grond gegleden

waar haar wortel houvast vindt

rustig klimmend met de jaren

als verdienste schaduw sparend

vrienden zijn er al bij bosjes

bang voor eindigen als klosjes

samen groeien naar een bos

de seizoenen als een kleuring

draaiend om je bast met

herinnering er netjes ingepast

maar het bos is laag gebleven

storm en tijd hebben hun tol gekregen

de allerzwaksten knappen af

maar de oude eik in al zijn statigheid

is nog op zoek naar groene jeugdigheid

wil melker

21/10/2007

laseipsis - 21/10/07 10:27

mooi beeldend gedicht en een aparte rijm schema

groetjes Ferry
wil melker - 22/10/07 05:49

Ferry..

mijn dank voor je reactie..

en een fijne week.

Groet,

wil