Schrijfzolder

Een gedicht van IngeRocky

Vorige: uit onmacht Volgende: levensslag

weerspiegeling

zilveren spiegel wanneer zij ziet

in uw weerkaatsing een gelaat

waarin het ijskristal op kraakt

met één blik vol rustelooshied

die zichzelf met de dood bevrijdt

gevangen in haar eigen schelp

als verdwaalde zwarte parel

omgeven door kou en zelfberouw

daar uithuilt als een storm

tot in het verre oneindige

voorbij slapende dromen

waar de duivel met spot danst

en getalenteerd leugens spreekt

over vurig lange tong

zilveren spiegel wanneer ik

in uw weerkaatsing kijk

haal ik diep adem en denk

gelukkig is niet alles

waarop het lijkt

IngeRocky

laseipsis - 11/10/07 16:10

Hoi Inge,

moet in de eerste zien siegel niet spiegel zijn? ik kan het mis hebben.

en in de derde strofe laatste zin zou - een - er nog tussen passen, soms is het weg laten van worden iets minder maar dat is kwestie van smaak, zelf laat ik te vaak woorden weg

verder een prachtige doch vrij sober gedicht

groetjes Ferry
IngeRocky - 11/10/07 16:59

Bedankt Ferry voor je reactie en het aanduiden van mijn typfout. Wat de derde stroof aangaat heb ik speciaal dat kleine woordje eruit gelaten, het is natuurlijk een kwestie van smaak bij het lezen ik kan je hierin volgen.

Groetjes IngeR.