Schrijfzolder

Een column van Lindaas

Vorige: Het paard van Sinterklaas Volgende: Enkelvoud of meervoud

Een bevlogen stuk, - let op; anti psychiatrie- [+16]

Een bevlogen stuk, nu schrijf dat maar eens, iets waar je je niet van kunt afwenden. Nu iets wat mij bezighoud dat is onder andere de menselijke psyche.
Telkens weer vallen nieuwe mensen met oude wensen in dezelfde kuil. Ze willen meer begrip. Maar nemen genoegen met 1 á 2 pillen per dag. Dat maakt mij verdrietig. Mensen beslissen voor een ander wat goed voor hem is, dat verdriet mij. Verstopperij achter ingebeelde en aangepraatte persoonlijkheidsstoornissen, verdriet mij. Houd mij bezig, maakt dat ik wil uitroepen, hou van jezelf en van het leven. Kijk wat je kunt geven. Focus je niet op wat je niet kreeg. Maar leef nu, jij bent de baas over nu. Jij bepaalt welke gedachten je oproept in je hoofd. Geloof dat nu eens, koester je verdriet want zonder dat verdriet leerde je dit niet. Het bood je een kans meer begrip te krijgen. Pak die kans, grijp dat leven, en vier het. Treuren op zijn tijd, daar ontkomt geen mens aan. Maar sta op, leef en dans, grijp die kans. Geniet van het bestaan.

Reacties:

Silvia - 15/06/09 17:16

Lindaas

ik volg je redenering, maar moet toch een randbemerking maken : soms lukt het niet om van het leven te genieten omdat je hoofd ziek is en dat heb je zelf echt niet onder controle. Er is een heel groot verschil tussen treuren en depressief zijn. Ik spreek uit ondervinding. groetjes
Lindaas - 15/06/09 18:46

Aan Sylvia,

Als eerste mocht mijn stukje je gekwetst hebben dan mijn oprechte excuses daarvoor. Let wel ik heb het over aangepraatte en ingebeelde persoonlijkheidsstoornissen, niet over mensen die psychisch in nood zijn of ernstig ziek. Dat gebeurd helaas, te veel.

Toch durf ik je deze vraag te stellen: "als je kapot gaat van verdriet en je kunt niet van het leven genieten" ben je dan depressief of heb je gewoon iets verschrikkelijks meegemaakt dat de funderingen van je leven heeft ondermijnd. En alle levensvreugde wegzuigt. En zijn pillen daar een oplossing voor.
Of kun je dat wellicht ook op andere manieren te boven komen.
Mijn boodschap aan mensen is geniet van je leven ook al doet het soms nog zo'n pijn en of verdriet (ik weet er alles van) er is altijd iets dat het de moeite waard maakt om naar te lachen om van te genieten. Het leven is een groot wonder :-)

Nogmaals ik ontken met dit schrijven niet het bestaan van psychiatrische aandoeningen wel twijfel ik aan de diagnose stellingen en de hoeveelheden waarin deze diagnoses gesteld worden.

Groetjes Linda
Silvia - 16/06/09 06:53

Linda

nee hoor, je hebt me niet gekwetst, maar ik heb zelf een depressie meegemaakt en mijn jongste dochter heeft een ernstige psychische stoornis doorgemaakt waar ze enkel met behulp van een goede psycholoog is uitgeraakt (zonder pillen) Daarom weet ik zo goed dat mensen die hieraan lijden de schoonheid van het leven niet meer kunnen zien. Ze willen wel genieten maar kunnen het niet. Ik dacht vroeger ook altijd dat de sleutel tot genezing in jezelf lag maar ik heb zelf ondervonden dat dat bij een echte depressie niet waar is. Vat dit niet op als kritiek, want zo is het echt niet bedoeld, maar je snijdt met je column een heel interessant onderwerp aan waar heel veel over te zeggen valt :-) groetjes !
Lindaas - 16/06/09 11:01

Aan Sylvia,

Ten eerste hartstikke goed van je dochter! En wat tof dat ze een moeder als jij bent heeft. Depressies zijn klote dat zijn ze evenals overspannen zijn. Ik ben 32 jaar en al sinds mijn 12de grijzend :s
Ik denk dat je wel gelijk hebt als je zegt dat het voor sommige bijkans onmogelijk is zonder medicatie je te ontworstelen uit de greep van een depressie, en als het je helpt een doorbraak te realiseren raad ik het zelfs nog aan, maar dan weer op eigen kracht. Dat zeg ik ook.
Weet je mijn laatste en zwaarste depressie tot nog toe ben ik juist wel weer zonder medicatie te boven aan het komen, al is dit verdriet van zo'n orde dat het altijd deel van me zal uitmaken. (Mijn zoon is namelijk gestorven, 6 jaar geleden nu bijna, die pijn, dat verdriet over hoe wreed leven soms is en ook juist het genieten van leven terwijl hij dood is, een paradoxale ramp)
Ja het houd mij bezig, de menselijke psyche...

Groetjes dankjewel voor je openhartige reactie,
groet Linda
Silvia - 16/06/09 20:46

Linda

ik vind het verschrikkelijk te vernemen dat je je zoontje bent verloren...dat moet het allerergste zijn dat een mens kan overkomen. Ik kan me voorstellen dat zulk verdriet je je hele leven niet verlaat en ik wens je bij deze heel veel sterkte om zoals je zelf aangeeft toch nog van het leven te kunnen genieten.
Lily May Parker - 15/06/09 18:15

Lindaas

ik denk dat je hier een gezonde boodschap de wereld instuurt Linda. Bedankt voor je reactie bij toen het gebeurde. Ik heb dat verhaal eventjes in de koelkast gezet, maar als je wilt heb ik "de verzamelaar" geschreven, die kan je lezen op basic publishing onder Lily May Parker

greetz
Lily May
Lindaas - 15/06/09 19:00

Aan Lily,

Dankjewel,

Het was als gezond geluid bedoeld, fijn dat jij het ook zo ontvangen hebt.

He wat leuk weer een nieuwe site :) ik ga daar zeker je verhaal opsnorren,

Groetjes Linda
Mireille Windekind - 15/06/09 23:18

depressie

depressie is in principe een naam voor een heel resum van symtomen.

ik ben in psychiatrie even geweest,heb even medicijnen gehad,ben blij dat even gedaan te hebben, maar tevens blij geen meer in te nemen.

alles zijn processen, en ieder moet er klaar voor zijn om daar mee om te gaan ,iets mee te doen.je hebt gelijk voor een deel van mensen maar je hebt ook ongelijk voor een ander deel.

Mvg,Mireille
Lindaas - 16/06/09 11:19

Aan Mireille

Ja ja zal ik wat zeggen al de "ziektes"omschreven in het heilige boekje der psychiatrie zijn verzamelnamen, handig joh ;-)
Pas je altijd wel ergens bij, never to bel left alone, je hebt immers een ziekte nodig alvorens je medicatie voorgeschreven krijgt :-)
Het moet verderrie wel ergens op gebaseerd zijn hé.
Weet je ik ben niet eventjes in de psychiatrie geweest maar in meer dan 5 verschillende klinieken ik heb niet 1 pilletje per dag gekregen, maar minimaal 3 per dag wel meer dan 30 verschillende, niks werkte... alle klinieken stuurden me weg want met mijn hulpvraag konden ze niks.... en mijn vragen overal over, haalde de werking voor anderen uit de therapie, dus of ik op wou rotten, (netjes gesteld hoor) en weer afgewezen, het "grappige" is ik kwam daar mede terecht omdat ik op mijn gedrag altijd werd afgewezen, te intens.. Daar houd men niet van, te eerlijk te open alles willen doorgronden schijnt voor omgeving niet te doen te zijn. Prive en met werken liep ik overal vast en werd ik bang om niet al mijn verplichtingen na te kunnen komen en daardoor in de problemen te geraken.
Maar natuurlijk is wat ik schrijf geen wetenschappelijke waarheid, zelfs die zijn vast niet voor iedereen even waar, het is iets wat mij soms bezighoud.
het leven is mooi, geniet!
Onderwijl werd ik volwassen kreeg vertrouwen in mezelf en het leven, ontmoette in 2005 mijn man, trouwde in 2006 en ben nu alweer 3 jaar erg gelukkig ondanks het feit dat ik altijd verdrietig zal zijn omdat in 2003, mijn toen jongste zoon stierf.

Dankjewel voor het lezen en je reactie,
groetjes Linda
Lindaas - 16/06/09 12:01
Mireille Windekind - 16/06/09 13:44

aan Lindaas

heel juist wat je schrijft.

ik noem de wereld en de medemens( niet allen want je kan erdoorheen groeien) chaotisch, schizofree,autistisch,agressief en noem maar op.ook ik ben niet geholpen in psyciatrie ik heb het zelf moeten doen .

ik kan heel zeker begrijpen dat je verdrietig bent en blijft, maar je zet dat in productiviteit om, je schrijft mooie en leerrijke dingen.

Mvg Mireille
Lindaas - 16/06/09 15:29

Aan Mireile en allen die reageerden

Weet niet waarom maar je raakt me enorm, ook de andere reageerders, meestal druk ik me hieromtrent blijkbaar niet zo goed uit, of ik trof nog nooit zo'n open minded en ervaren leespubliek. Het is een opsteker dat je me zegt dat
"ik kan heel zeker begrijpen dat je verdrietig bent en blijft, maar je zet dat in productiviteit om, je schrijft mooie en leerrijke dingen."

dat is eigenlijk ook wat ik wil uitdragen, en een betere wereld begint bij jezelf,
dus bedankt!

Nou het volgende stukje zal weer wat minder beladen zijn hoor tenminste aan de oppervlakte dan he, scherpe steentjes op de bodem, ja die kan iik niet altijd weghalen hoor ;-)

Groetjes Linda

Een column van Lindaas

Reacties:

Lindaas

Aan Sylvia,

Linda

Aan Sylvia,

Linda

Lindaas

Aan Lily,

depressie

Aan Mireille

aan Lindaas

Aan Mireile en allen die reageerden

Login

Jarigen

Laatste posts

Laatste reacties