Schrijfzolder

Een column van snof

Vorige: "Foert" zei de GSM Volgende: De (bom)brief

FOERT zei de GSM deel 2

DEEL 2:

Als we de winkel binnen stappen loopt een boomlange verkoper ons bijna omver. We kijken naar boven om zijn excuses te aanvaarden. “Sorry Mevrouw, Mijnheer”. Verdorie wat een boom van een vent. Als de wolken laag hangen denk ik niet dat je zijn gezicht kan zien. Hij heeft een klein doosje onder zijn arm en verdwijnt ermee achter de toonbank. Het wordt deskundig geopend en tentoongesteld aan een ouder koppel. Terwijl de verkoper een technische uitleg doet over de mogelijkheden van het kleine hebbedingetje kijken beiden elkaar een beetje vragend aan. Waar is hij in godsnaam over bezig denken ze. Ze zijn geboren in een tijd waar petroleumlampen het huis verlichten en boemeltreinen met hoge rookpluimen het enige vervoermiddel was waarbij je de benen niet moest gebruiken. Deze mensen horen het futuristisch donderen in Keulen. Waarschijnlijk om die reden stelt de oude man een vraag die op zijn minst gezegd lachwekkend overkomt. “ Mijnheer, wat is nu eigenlijk een inbox en outbox. Is dat een kartonnen doos zonder deksel waarin de facteur zijn brieven sorteert om ze daarna in zijn tas te laden”. De verkoper fronst zijn wenkbrauwen. Wat is dat nu weer voor een vraag. Boven zijn hoofd verschijnt er een tekstballonnetje vol vraagtekens, uitroeptekens en andere emoticons die vertwijfeling weergeven. Hij heeft moeite om de lippen op elkaar te houden. Het liefst van al zou hij over de grond kruipen en een bulderende lachsalvo ten berde geven. “Wat een grap”. Maar als professioneel moet hij zijn gevoelens onder controle houden en de saaie piet uithangen. Niet echt simpel als iemand met het serieuste gezicht van de wereld zo’n domme vraag stelt en dan nog een bevestiging van zijn gelijk verlangt. De verkoper laat zijn intelligentie krimpen tot een zesjarige tiener en geeft duidelijk articulerend antwoordt op de vraag. “O, nu begrijp ik het” lacht de oude man. “Er komt natuurlijk geen postbode bij te pas. In onze moderne tijd gaat alles automatisch. Machines vervangen mensen”.

Mijn vriendin en ik luisteren de ganse tijd geanimeerd toe. Het komisch toneelstuk dat we vorige maand in de schouwburg hebben bijgewoond was lang niet zo entertainend. We vinden het jammer dat de oudjes weg gaan. Ze kopen de GSM die uitgepakt op de toonbank ligt en steken het ding in hun netzak, tussen een hoopje winkelwaar van de markt. “We zullen de handleiding grondig bestuderen” zijn hun laatste woorden.

Nu is het onze beurt om geholpen te worden. De boomlange kerel buigt zich voorover en glimlacht met een ongekende smakelijkheid. Mijn levensgezellin haalt het reclamefoldertje uit haar handtas en vouwt het in vier beurten open. Met de vlakke hand als strijkijzer worden de plooien zoveel mogelijk glad gestreken. “We zouden graag dit type GSM kopen”. De verkoper denkt even na alvorens antwoord te geven. “ Jullie hebben voor een populair toestel gekozen: veel mogelijkheden en een trendy design. Vandaag zijn er al vijf over de toonbank gegaan, en ik moet even in het magazijn checken of ze nog voorradig zijn”. Hij voegt de daad bij het woord en verdwijnt achter een deuropening waar een gordijn voor hangt. We horen het metalen gerammel van een trapladder die met haar poten over de grond wordt geslepen. Het gaat er brut aan toe, en we vragen ons af of hij misschien niet beter dokwerker was geworden. Hopelijk springt hij iets zachter met zijn winkelwaar om .

Zie vervolg….

Reacties:

Er zijn nog geen reacties

Een column van snof

Reacties:

Login

Jarigen

Laatste posts

Laatste reacties